filo-café

In Gent ging zondag 9 januari het eerste filo-café door. In Antwerpen zijn ze er al een tijd mee bezig, het idee kwam een hele tijd geleden overgewaaid uit Parijs. Een filo-café begint met de keuze van een vraag en dan wordt er twee uur over gepraat. Het was een zonnige dag, maar er komen toch heel wat mensen graag bij elkaar om in een donker café over gewichtige zaken te praten. De twee vragen die weerhouden werden waren: ‘Wat is de (on)zin van ambitie?’ en ‘Wat gebeurt er in mijn hoofd als ik me erger?’ De laatste vraag kreeg mijn voorkeur, maar de eerste werd gekozen. Ik had al materiaal genoeg om te onderzeken wat er nu gebeurde in mijn hoofd toen ik me ergerde aan de vraagkeuze.

Wat motiveert mensen om bij elkaar te komen om te praten? Is dat omdat ze graag willen onderzoeken hoe de dingen in elkaar zitten? Of is het gewoon het plezier van het praten? Luisteren blijkt minder plezierig te zijn, want mijn indruk was dat mensen zelden reageren op wat de vorige heeft gezegd. Het lijkt er op dat het praten een puur fysiek plezier geeft. Soms is het prettig als de woorden er in zinnen komen uitgerold, en als er anderen naar luisteren. Het is als muziek maken. Soms betrap ik er me op dat ik enkel naar de toonaard van mijn stem zit te luisteren en ondertussen hoop dat de woorden genoeg blijven stromen. Wat misschien onthutsend is, dat er vaak helemaal geen bedoeling ligt in het spreken. Dat er iets aan spreken vooraf gaat, kan ik me nog voorstellen. Misschien is dat wel denken. Maar wat we er mee willen lijkt me vaak vaag.

Wat is mijn bedoeling hier? Het is prettig als het getik op mijn toestenbord een soort continuïteit geeft. Ik ben ook blij dat er straks misschien 5 mensen dit gaan lezen. Bovendien heb ik het idee dat ik af en toe iets kwijt moet. Maar ik denk toch dat ik vooral graag zou onderzoeken hoe dat spreken nu in elkaar zit. Hoe is dat voor anderen? Waarvan houdt u als u spreekt? Als ik iets wil onderzoeken, houd ik meestal mijn oren gespitst. Niet uit welopgevoedheid of hoge waarden, maar vooral uit nieuwsgierigheid. Zo had ik graag gehoord wat er gebeurt in de hoofden van anderen als ze zich ergeren.